Marsaxlokk en Delimara Peninsula

 

Vandaag 23 september 1997 vetrek ik naar Malta. Bij het inchecken op Schiphol was ik wel een bezienswaardigheid met m'n fiets. Deze moest worden ingepakt in een grote doos. Na het inchecken ben ik een kop koffie gaan drinken. Ik kreeg hierbij gezelschap van een oudere dame met haar 2 dochters. Een typisch Maltees weggetjeWas gezellig en we hebben behoorlijk gelachen. In het vliegtuig zat ik bij het raampje naast een stelletje uit Roermond. Contact leggen met hen viel niet mee, maar de aanhouder wint! Met als resultaat meesnoepen van hu voorraad winegums. Op het vliegveld op Malta was het wel even wachten op m'n fiets die als laatste bagage naar binnen kwam. Toen ik met de grote doos waar mijn fiets in zat aan het slepen ging trok ik wel alle aandacht. Ik heb genoten van al die blikken van hoe gaat hij nou op stap met zo'n grote doos. Hi, de verrassing was dat ik die ging uitpakken en daar een fiets uit tevoorschijn haalde. Toen ik de banden aan het oppompen was kwam er een meisje van Arke op mij af, een praatje maken, want ik moest wel diegene zijn die als enige een campingvlucht had geboekt op deze charter. Na beloofd te hebben voorzichtig te zijn op de slechte Maltese wegen ben ik op de fiets het vliegveld afgereden. Ik had min of meer van tevoren al besloten om als eerste naar het plaatsje Marsaxlokk te gaan. Nu op bed lig ik dit te schrijven en ben daar dus aangekomen in Hotel Golden Sun, maar vraag niet hoe. In ieder geval begon dit met een grote omweg. Deze omweg was mijn eigen schuld doordat ik dacht een weggetje te hebben gevonden dat niet op mijn kaartje stond en een stuk zou afsnijden. Het was al een beetje schemerig en in de wirwar van zijpaadjes ben ik het spoor een beetje bijster geraakt. Vissersbootjes met op de achtergrond het plaatsje MarsaxlokkDaarnaast was het de dag voor mijn aankomst noodweer geweest en op sommige plaatsen waren de muurtjes van opgestapelde stenen over de paden heengevallen. Dit resulteerde in een niet pijnlijke val met de fiets. Ik ben op een wat grotere weg aangekomen en constateer dat de bewegwijzering toch wel erg gebrekkig is en verlichting helemaal ontbreekt. Als ik op een driesprong mijn kaartje bestudeer stopt er een enorm oude auto met 6 jongelui die vragen waar ik heen wil. Geen probleem! Rij maar achter ons aan. Hoewel dit voor hen 180 graden de andere kant op was rijden ze voor mij uit tot we in Marsaxlokk zijn. Echt tof! Tegen elf uur, na een snelle douche zit ik achter een pilsje en ben ik aan de babbel met de hotel eigenaar. Deze heeft een vriend die visser is en hij wil wel vragen of ik 's nachts een keer mee mag om te gaan vissen. Verder krijg ik een hele lijst met tips over de omgeving en de tip om vooral niet met de fiets naar Valetta te gaan vanwege de verkeers chaos. Nou ja, dat laatste zie ik nog wel. Het is inmiddels een uur als ik naar mijn kamer ga.

 

Delimara Peninsula: Peter's Pool24 september 1997

Vandaag de dag begonnen om 8:30 uur met een engels ontbijt, eieren met spek. Er zijn niet veel gasten. Wel is er een meisje alleen, maar hier straalt nu niet echt de vrolijkheid van af en ze is al snel weer vertrokken als ze haar ontbijt op heeft. Te voet ben ik het plaatsje gaan verkennen en besluit om naar een gebouw toe te lopen buiten Marsaxlokk dat er uit ziet als een kasteel. Als plaatje ziet het er veelbelovend uit, maar het gebouw is niet toegankelijk. Vervolgens heb ik inkopen gedaan, broodjes en water. Het water uit de kraan zou niet drinkbaar zijn, hoewel ik dat gisteravond wel heb gedronken. Gelukkig heb ik daar geen last van gekregen. Daarna ben ik de omgeving op de fiets gaan verkennen. Weer fout gereden, de afstanden zijn zo klein dat als iets op de kaart zoekt, je er zo aan voorbij fietst als je niet oplet. Ik ben naar Delimara Point geweest en naar Peter's Pool. Bij Peters Pool heb ik gezommen en twee wat oudere Zweden ontmoet die gisteren hun vrouwen op het vliegtuig naar huis hadden gezet en nu eens lekker wilden genieten. Grappig, toen die Zweden mij later boven op klif zagen, toen ik weer verder ging, stonden ze naar mij te fluiten en te zwaaien. Op dit deel, Delimara Penisula, waren de hele dag schoten te horen. Nieuwsgierig als ik ben, ging ik dus op onderzoek uit. Ik Delimara Peninsula: Peter's Poolkwam al gauw een man met een brommertje tegen die maar al te praatgraag was en mij naar een paar van de schutters bracht. Hoewel ik vele knallen heb gehoord, heb ik die dag geen eend gezien. En dat was tocht datgene waar ze op jaagden. Later op de dag kwam ik hetzelfde mannetje met de brommer nogmaals tegen op een terrasje. Het is inmiddels 21:00 en veel is hier niet te doen. De mensen die vanuit Valetta hier komen moeten al vroeg weer terug, daar de laatste bus vertrekt om 20:30. Het aanbod mee te gaan vissen laat ik maar lopen en besluit de volgende dag naar Medina en Rabbat te gaan. Dat zal misschien wel een behoorlijke inspanning worden want dat ligt op het hoogste deel van het eiland. Vanavond maar vroeg naar bed, want vanmiddag om 17:00 kon ik nauwelijks mijn ogen open houden.

 

 

Delimara schiereiland

Dit is een uitgestrekte landtong die de Marsaxlokk bay aan de Oostkant begrenst. Aaan de zeezijde zijn enkele mooie rotsachtige inhammen te vinden. Peter's Pool zou de de favourite badplaats zijn geweest van de vroegere Maltezer minister-president Dom Minthoff. Op de uiterste punt van dit (Delimara Point) schiereiland staat een door de Britten in de 19e eeuw gebouwd fort en een vuurtoren. Deze beide gebouwen zijn niet toegankelijk.